بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــار

وصل باران است وخاک وفصل گل، بلبل، بهار

ترکتازی های عشق در سینه هـــای بی قرار

نرم نرمک می‌خــــرامد شــاه صـحراها نسیم

خـــم کند ســــــر، سبزه وگل احترام شهریار

پـــــونه وپروانه مهمــــــــانان آغـــازین دشت

چشمه می‌جوشدزشوق یک ســـفردرجویبار

گونه های گل زشــــرم عشق بلبل سرخگون

قصه هــــادارد زهــــــجران تلــخ، آوای هــزار

رقص مـــاهی ها درآب برکه غـــــوغا می‌کند

فــارغ ازکــــابوس تور و فـارغ ازترس شــــکار

اشتــیاق جــــــــلوه دارد آفــــــرینش دربهار

درگلســـتان، دشت وصحرا، لاله های داغدار

چـــون گــــریزی نیست دنیا را زتغییرعـــاقبت

لحـــظه‌ها را شـــاد زی و زندگی رانیـــک دار

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

سوخت پروانه وآتش به دل شمع انداخت!

شب شـــــیدایی ما را سـحری هست که نیست

خلوت ســـــرد مرا رهــــگذری هست که نیست

عشـق سوزان تــــودرجــان من آتش افــروخت

زآتش عشق به جانت شرری هست که نیست

دفترعمــــرمن از خـــــاطره هـــای تــو پر است

هیچ دریاد تــــــو از مــن اثری هست که نیست

بـــی بها خـــــرمن مــوی توچــــو بر دوش افتد

از لب لعل تــــو بهتر گــــهری هست که نیست

تیغ هــــجران تو چــون ضربه زند هـرشب وروز

تیر مــــژگان تو مـــارا خطری هست که نیست

برجــــهان غیر تـو هــــــرگز نظـری نیست مرا

سوی‌این سـوخته‌ ازتونظری‌ هست که نیست

کــــــاردرمان دل از دســت طبیـــبان بــگذشت

ازدم گـــــــرم مسیـحا خبری هست که نیست

بادهً عشق چــــــو درجــــام تـــو ریزد ساقی

نوش‌ناخورده‌ درعــالم‌بشری‌هست‌که‌نیست

عشــق ورزیدن ومجــــنون شـــدن وبی تابی

خسته دل‌را به‌ازاینش هنری‌هست‌که نیست

سـوخت پروانه وآتش به دل شمـــع انداخت

آتش است‌آخرعشق‌ومفری‌هست‌که نیست

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

شهید

پر زنان از آســــمان آمد فـــــــرود

دانه ای از زندگــــی برچـــــیدو رفت

تشـــــنه دریای شــور و نوش بود

او فقط یک قطره ای نوشید و رفت

از لب و آغـــوش گـــــــــرم دلبران

او لبان مــــــرگ را بوســـید ورفت

درخـــــــــزان زود هنـــــگام  حیات

او دمی دربوســــــتان رویید ورفت

این جــــــــهان را باهـــمه زیباییش

وانهاد، درخــاک اوکــــوجید و رفت

رشــــتهُ جانش به ایران بسته بود

عشق میهن دردلش جوشیدورفت

درقـــــــیام سبز همـــــــراه همه

برعــــلیه ظلم اوشــــــــوریدورفت

پیشــــــــگام جنگ با غــــارتگران

تیغ را برفــــرقشان کــــوبید ورفت

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

پشیمانم!

بگــــــذر از من اگـر خطا کــــــردم

بیشتر من به خـــود جـــــفا کردم

خــــــرد و دانشت چــو دریا بـــود

من همیشه در آن شــــــــنا کردم

یار و ســـــنگ صــــبور من بــودی

نزد تـــــــو دردها را دوا کـــــــردم

بار ها نا امـــــــید از هــــمه کس

یاوری چـــــون تو را صــــدا کردم

سوختی همچوشمع درهمه عمر

من زپـــــروانه ات جــــــدا کـــردم

هـــــرچه اندوخــتم من در آخر کار

از هـــــــــوس ناگــــهان فنا کردم

دســت وپا می زنم در اقـــیانوس

ترک کشـــتی و ناخـــــــــدا کردم

با تو بد کـــــــــرده ام، پشـــیمانم

طلــب عفــو از خـــــــــدا کـــردم

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

گوگل ریدر من!

چند روزه نوشته جدیدی از دکترخزعلی درگوگل ریدرمن نمیاد، اوالان دراوین دراعتصاب غذاست، زنده بمان رفیق، زنده بمان سردار شجاع!

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

ما باز می گردیم!

باقدرتی مضاعف وباعز وافتخار
انگیزه، بی شمار
بازمیگردیم
راهی برای بازگشت نیست.
سگ ها رهاشده درشهرمانده اند.
مسئول کشته هاواسیران بی گناه
جوانان بی پناه کیست؟
ماهرگزنرفته ایم
درپشت جهرۀ رنجورکارگر
بادست های زخمی وچشمان خشمگین برزگر،
همراه آه وناله هرمادرشهید
دراشک آن کودک یتم
که روی پدر ندید
بوده ایم ما.
اینک صدای ماست که به گوش می رسد
شعارشبانه ماست که زهره می درد
هان ای حرامیان!
مابازگشته ایم

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

دست مهربانی

هـــلا یاران! من ایــــام جـــــــــوانی را طلب دارم×
شــــراب نــاب شـــــور زندگــــــانی را طلب دارم
چه جـــــــای امن چـــون خانه برای کودکی هایم؟
نـــــــوازش هــای دست مهـــربانی× را طلب دارم
نشستن پشت نیمـــکت هــای کـوتاه کلاس درس
همه آن شیطنت، کـــــــاغذ پــــرانی را طلب دارم
چه زیبا بـــود جـــــمع عاشـــقان شعــر شاهنامه
من‌آن‌ بـــازار و آن شاهنـــامه‌خــــــوانی‌را‌طلب‌دارم
چه شدآن‌اولین عشقی‌که‌تیرش بردلم بنشست؟
خدایا! از تــــــو آن ابروکــــــــــــمانی راطلب دارم
چه تـــرسی‌داشتم‌در دادن‌هــرنامه،یادت‌هست؟
من آن صــــدق وصفــــای نوجــوانی را طلب دارم
بهشتی بــود دنیا، زنـــــدگی بادوســـــتان آن‌جا
دراین تنــهایی آن یاران جـــــــــانی را طلب دارم
طلب دارم: می خواهم.
دست مهربانی:اشاره به مهرمادردارد.

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

چگونه گفتگو هارادرفیس بوک پاک کنیم؟

برای اینکه گفتگو هامون رو بعداز تمام شدن پاک کنیمطبق عکس زیر روی علامت ستاره کلیک می کنیم:
سپس درپنجره بازشده روی گزینه/see full conversation/ کلیک می کنیم:

بعدروی /فعالیت ها/ کلیک می کنیم:

ودرآخر پس ازبازشدن پنجره، گزینه/پاک کردن پیام/ رو می زنیم وبه سوالاتی که میشه پاسخ میدیم وپیام هاپاک خواهدشد.موفق باشید:

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

ای خاک بلاخیــــز!

هرکس که به فکروطن است خواب ندارد

باگـــــــــــــریه به بالین سرپرشورگذارد

آزرده شــــودجانش وغمــگین زجـــدایی

ناخــــــــواسته بغضی گلویش رابفشارد

اززخــــــــــم و زوال وطــن او زار زند، زار

ازغصــه ز وادی جنون ســـــــــربه درآرد

خــــونریزی وتحقیروفـــــروپاشی کشور

هــــــرشیفته، تامرگ به خــاطر بسپارد

آفت زده این مزرعه، خشــــکیده درختان

باران مـــــگر ازمــــــهربراین دشت ببارد

ایرانی آزاده! تـــــــویی ناجی میــــــهن

جزناخــــن انگشت تـــوکس پشت نخارد

ای خــاک بلاخــــــیز! به پاخیز که دشمن

با همـــــــــدلی ویورش تـــــــو تاب نیارد

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

دعوت جمعی از بلاگرها به تحریم فعال نمایش انتخاباتی حکومت ایران

دیو اقتدارگرایی و مطلق طلبی حکومت ایران، که پیش از این و بی آنکه اعتقادی به جمهور مردم داشته باشد، در لباس جمهوریت رخ نهان کرده بود، در انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن چهره عیان نمود و هر چه دیوان همه دارند را یک جا به نمایش درآورد. تقلب٬ خیانت٬ قتل٬ جنایت و تجاوز را ضمیمه کودتای نظامی سرداران فربه از ثروت های نفتی نمود تا حجت را بر همگان تمام نماید که این دیوِ زنجیرپاره کرده‌ی استبداد دینی به قفس برنمی‌گردد. پیداست که پس از انتخابات ۸۸ در این شهر پرآشوب٬ سمفونیِ اصلاح آواز بی محل تاریخ ‌گذشته‌ای بود که هم خنده‌ی مردمان تلخ کام ایران را برمی انگیخت و هم قهقهه‌ی تمسخرآمیز اصحاب استبداد را. هم از این رو بود که مردم و همراهان بزرگ سبزشان دست از اصلاحاتی که صرفا در حضور انتخاباتی خلاصه میشد کشیدند و به جای آن، مسیر ایستادگی و مقاومت در برابر استبداد را برگزیدند.

اینک اما در سردترین فصل حیات سیاسی معاصر ایران، دوباره سیرک انتخاباتی جدیدی به راه افتاده است. حکومت که مشروعیت خود را از دست رفته می‌بیند به دنبال آن است که به این فضای بسته‌ی خفقان‌آور٬ به خیال خام خویش٬ گرمایی ببخشد تا برای اجرای نمایشنامه مضحک انتخابات، باز تعدادی تماشاچی و بازیگر فراهم نماید. اما کیست که نداند حکومت ایران، انتخابات را نه برای اعمال اراده مردم بلکه برای بزک کردن چهره واقعی استبدادی‌اش به نمایش می گذارد، و کیست که نداند دستاورد این سیرک انتخاباتی قرار است صندوق های از پیش پر شده ای باشند که آمارهای پیشاپیش تعیین شده‌ و دروغین ۶۳ درصدی و  یا شاید هم
98.2 درصدی را به نمایش نهند؛ و محصول این صندوق ها قرار است نمایندگان گلچین شده ای باشند که به فرمان بیتِ استبداد، قیام و قعود کنند و بر فسادهای سیاسی و اقتصادی فراگیر چشم بپوشند. پر واضح است که قرار نیست با این انتخابات اتفاق خاصی بیفتد جز اینکه چند روزی دستگاههای تبلیغاتی حکوت با توسل به آمارهایی دروغ مدعی حضور «حماسی» مردم شوند تا سرمه بر چشمان فساد ساختاری حکومت بکشند بلکه کمی از آب رفته را به جوی خشک مشروعیت نظام برگردانند. روشن است که در این شرایط جریان‌های اصیل سیاسی هرگز حاضر نمی شوند که بازیگر این نمایش مضحک انتخاباتی شوند و آبروی خود را هزینه گرم کردن تنور سرد این انتخابات نمایند.

انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن حجت را بر همه فعالین و گروههای سیاسی تمام نمود و نشان داد که ظرفیت اصلاح انتخاباتی نظام کاملا به اتمام رسیده و دیگر ذیل نام اصلاحات نمی توان به عرصه انتخابات بازگشت و از مردم مطالبه‌ی همراهی نمود. مردمی که به دعوت اصلاح طلبان وارد عرصه انتخابات شدند، هزینه سنگینی برای رای‌شان پرداخت نمودند. نمی توان بر آن همه کشته دادن‌ها و زندان رفتن‌ها چشم پوشید و دوباره دست در دست کسانی گذاشت که خون فرزندان این سرزمین را ریختند و در مدت دو سالی که گذشت، هیچ اقدامی برای جبران ظلم و ستمی که بر مردم روا داشتند، نکردند٬ همانگونه که در قبال جنایت‌های پیشین خویش نکردند.

ازسوی دیگر، با وجود محدودیت‌هایی همچون نظارت استصوابی، یک‌دستی و هم‌دستی مجریان و ناظران انتخاباتی، فضای بسته‌ی سیاسی کشور و عدم امکان فعالیت احزاب و روزنامه ها، امروز برگزاری و تحقق انتخاباتی آزاد و سالم و عاری از تقلب به هیچ عنوان ممکن نیست و بر فرض محال در صورت تحقق، با وجود انسداد سیاسی حاکم در ساختار سیاسی کشور، فربه شدن نهادهای انتصابی، و در مقابل، نحیف شدن نهادهای انتخابی نظام و قدرت گرفتن بی رویه‌ی نهادهای نظامی و شکل گرفتن محفل های متعدد امنیتی و اقتصادی، عملا هیچ کاری از منتخبین مردم برنمی آید همانگونه که از دولت های هفتم و هشتم و مجلس ششم در شرایطی به مراتب بهتر برنیامد.  پیداست که مسئولیت شرایط پیش آمده و پیامدهای مربوطه صرفا بر عهده حاکمیتی است که همواره در پی مهندسی انتخابات بوده و نه نیروهای دمکراسی خواهی که مطالبه اصلی شان مراجعه واقعی به صندوق های رای است اما امروز ناگزیر از تحریم انتخابات نمایشی حکومت شده اند.

لذا همانگونه که میر حسین موسوی درآخرین پیام و در آخرین فرصت از درون زندان محصورش نوشت امیدی به انتخابات و شرکت در آن نیست. و نیز، همانطور که در پیام اخیر مهدی کروبی و همچنین بیانیه ۳۹ زندانی سیاسی  نیز منعکس شده است، انتخابات فرمایشی مجلس از هم اکنون محکوم به شکست است و آخرین تیر بر پیکرجمهوری اسلامی خواهد بود و از این پس، با تابوت جنازه‌ای مواجه خواهیم بود که بر دستان اقتدارگرایان  سنگینی می کند و روز به روز بر تعفن و فسادش افزوده خواهد شد. در این شرایط، گروههای سیاسی یا کاندیداهای منفردی که به هر نحوی با مشارکت در انتخابات  زیر این تابوت را بگیرند چیزی جز بی آبرویی برای خود به ارمغان نخواهند آورد. اما نگرانی آن جاست که این افراد بخواهند از سرمایه و اعتبار جنبش سبز، برای رسیدن به مقاصد انتخاباتی خویش هزینه نمایند. ما شدیدا نسبت به این موضوع هشدار داده و از مجموعه های فعال در قالب جنبش آزادی خواهی مردم ایران می خواهیم که با مرزبندی صریح و بیان مواضعی آشکار، مانع از به حراج گذاشته شدن سرمایه های والای این جنبش شوند.

همچنین معتقدیم که تنها عدم شرکت در انتخابات کفایت نکرده و می بایست تحریم فعالانه آن به صورت جدی و توسط نیروهای فعال در جنبش سبز دنبال شود به نحوی که عمل تحریم از سطح بیانیه ها فراتر رفته و منجر به نمود عینی در سطح جامعه شود. بدیهی است که موثرترین استراتژی پیش روی نیروهای دموکراسی طلب، مشروعیت زدایی از نمایش انتخاباتی حاکمیتی است که تن به انتخاب و رای مردم نمی دهد. مشروعیت زدایی از حاکمیت و نمایش های انتخاباتی اش نیز، بدون توسل به ابزارهای مقاومت مدنی شدنی نیست. مهمترین عامل در انتخاب روش مناسب برای مقاومت مدنی در مقابل سناریوی انتخابات، به صحنه آوردن شهروندانی است که تن به نمایش انتخاباتی حاکمیت نداده اند. گروه های فعال جنبش سبز می‌توانند با همفکری اعضای فعال، سعی در یافتن کنش هایی کم هزینه برای عینیت دادن به تجمعات مخالفان چنین انتصابات فرمایشی­ای داشته باشند. بروز بیرونی و عینیت دادن به چنین اعتراضاتی، الزاما منوط به راهپیمایی خیابانی نیست و می توان ایده های کاراتری همچون تجمع مخالفان در مکان هایی ویژه (مانند اماکن زیارتی و تفریحی) و یا راه های ابتکاری دیگری یافت تا مانع از آن شد که جمعیت وسیع تحریم کنندگان انتصابات حکومتی در آمارهای ساختگی حکومت گم شوند. دست یابی به کاراترین ایده‌ها، منوط به ایجاد فضایی است که در آن نیروهای فعال جنبش از موضع انفعالی تنها عدم شرکت در انتخابات فاصله بگیرند و به جای آن تحریم فعالانه‌ی انتخابات نمایشی و فرمایشی را در پیش گرفته و از فرصتی که احتمالا با گشایش نسبی فضای سیاسی جامعه در ایام منتهی به انتخابات بوجود می آید برای بروز کنش‌هایی عملی و موثر بهره‌ی کافی و هوشمندانه ببرند.